موارد روحی و روانی تویینگ

وضعیت روانی خلبان را قبل و هنگام تویینگ در نظر بگیرید.

بررسی برخی از مواردی که در پروسه تویینگ عامل ایجاد استرس در خلبانان می‌شود:

  • خلبان باید در لحظه خاصی لانچ را انجام دهد:
    برخلاف آنچه خلبان در پرواز آزاد تجربه کرده است، برای انجام تیک‌آف باید با گروه تویینگ ارتباط و هماهنگی برقرار نماید تا بتواند در لحظه مقرر و با فرمان اپراتور استارت کند. این شرایط متفاوت از عادات پرواز آزاد است و ممکن است عامل بالا رفتن سطح استرس در خلبان گردد.

  • تاثیر تیک‌آف‌های ناموفق بر سایر خلبانان منتظر:
    مشاهده تیک‌آف‌های ناموفق بر خلبانانی که در نوبت هستند تاثیرگذار است. نظم، هماهنگی و حفظ آرامش در عملیات، تاثیر زیادی در کنترل سطح استرس و بهبود عملکرد خلبانان برای وارد شدن به سیستم تویینگ دارد.

  • تغییر زاویه موقعیت بال، ارتعاشات و اصوات منتقل شده از لاین:
    تغییر زاویه موقعیت که بر اثر تلفیق نیروی کشش با جاذبه زمین روی می‌دهد باید برای خلبان توصیف شود؛ زیرا این وضعیت ممکن است با آموخته‌های خلبان در پرواز آزاد مغایرت داشته باشد. همچنین، ارتعاشات و اصواتی که از دستگاه‌های هیدرولیک و یا حتی سیستم‌های اصطکاکی تولید می‌شوند، می‌توانند با همان کیفیت از طریق لاین به خلبان منتقل شده و عامل استرس شوند.

  • احساس متفاوت روی فرامین و واکنش بال در برابر اینرسی حرکتی (محور عرضی):
    فرامین در فرایند تویینگ کمی کندتر و با تاخیر بیشتری عمل می‌کنند و برخلاف انتظار، باید با فشار کمتری نسبت به پرواز آزاد به کار گرفته شوند. حرکات پاندولی زیر بال که بر اثر کم و زیاد شدن فشار کشش، امری رایج در سیستم تویینگ است، برای برخی خلبانان بسیار غیرمتعارف و استرس‌زا می‌باشد.

  • متصل بودن به ابزاری قوی که به دست فرد دیگری کنترل می‌شود:
    در این حالت استقلال عمل خلبان تا حد بسیار زیادی مختل شده و کنترل نیرو به دست فرد دیگری می‌افتد. استفاده از نیروی قدرتمند خودرو یا وینچ برای کشش و اتصال به یک طناب مستحکم، ممکن است عامل بالا رفتن سطح استرس در خلبان گردد.

  • فراموشی احتمالی تکنیک فوروارد توسط خلبانان حرفه‌ای:
    درصد بالایی از تیک‌آف‌ها در عملیات تویینگ در شرایط فوروارد (Forward) انجام می‌گیرد و خلبانان حرفه‌ای ممکن است مدت زیادی از این تکنیک دور مانده و آن را فراموش کرده باشند. اپراتور باید این وضعیت را در نظر داشته باشد و فرصت بازآموزی و یادآوری تکنیک فوروارد را برای خلبان فراهم کند.

  • نگرانی از عدم موفقیت در جداسازی لاین (عملکرد رلیز):
    چنانچه ساختار رلیز (Release) و موارد مربوط به فرود اضطراری به درستی در مرحله توجیه (بریفینگ) برای خلبان توصیف شود، تاثیر قابل توجهی در کاهش سطح استرس و بالا بردن ضریب ایمنی خواهد داشت.

نتیجه‌گیری و توصیه ایمنی:

همه موارد ذکر شده می‌توانند سطح استرس را بالا ببرند. همچنین، برای حفظ بالاترین سطح تمرکز، عملکرد بهتر و دوری از عواقب ناشی از خستگی، اکیداً توصیه می‌گردد پس از هر ۱۵ بار عملیات تویینگ، اپراتور به مدت حداقل ۳۰ دقیقه استراحت نماید.

روحیات توئینگ